بنام خدای شهیدان
سلام بر فاطمه زهرا
و سلام بر شهدای گمنامی که زهرایی تبارند
«نازم به آن شهید که در روضه‌ها گرفت
از دست‌های فاطمه حسن ختام را»
در میان هیاهوی چرخ‌دنده‌ها، تکاپوی خطوط تولید و نبضِ تپنده صنعت که برای آبادانی این سرزمین می‌تپد، میهمانی عزیز ، میزبانش بودیم ؛ میهمانی از تبارِ آفتاب، از نسلِ بی‌نام‌ونشانِ آسمان.
هوای مجموعه‌مان بوی دیگری گرفت ؛ بوی سیب و سربند، بوی پلاک‌های جا مانده در خاک و عطرِ چادری خاکی که کوچه‌های مدینه را به یاد می‌آورد.
در ایام فاطمیه و در آستانه شهادت مظلومانه صدیقه کبری، حضرت فاطمه زهرا (سلام‌الله علیها)، کارخانه ما به نورِ حضورِ پیکر مطهر یک «شهید گمنام» متبرک شد.
مسافری از سفر برگشته؛ کسی که نامش در زمین گمنام بود ، اما در آسمان‌ها، اهل عرش او را به نشانیِ «ایثار» می‌شناسند.
او آمده بود تا در میانِ ما، در میانِ کارگرانِ زحمتکش، مهندسان و مدیرانی که در خط مقدم تولید و خودکفایی ایستاده‌اند، یادآوری کند که چراغِ این آب و خاک با چه بهای گزافی روشن مانده است.
او آمد و ما در کنار ماشین آلات دل‌هایمان را به برکت حضورش صفا بخشیدیم و در آستانه عزای مادر سادات، در پیشگاه این شهید گمنام دوباره عهد بستیم که تا آخرین نفس، چرخ‌های این صنعت را به حرمتِ خونِ شهدا و به یادِ مظلومیت زهرا (س) با عزت و اقتدار بچرخانیم.